Interesse frustrato di Platone per la politica

Inserito in Platone.

Χρονω δε ου πολλω μετεπεσε τα των τριακοντα τε και πασα η τοτε πολιτεια· παλιν δε βραδυτερον μεν, ειλκεν δε με ομως η περι το πραττειν τα κοινα και πολιτικα επιθυμια. Ην ουν και εν εκεινοις ατε τεταραγμενοις πολλα γιγνομενα α τις αν δυσχερανειεν, και ουδεν τι θαυμαστον ην τιμωριας εχθρων γιγνεσθαι τινων τισιν μειζους εν μεταβολαις· καιτοι πολλη γε εχρησαντο οι τοτε κατελθοντες επιεικεια. Κατα δε τινα τυχην αυ τον εταιρον ημων Σωκρατη τουτον δυναστευοντες τινες εισαγουσιν εις δικαστηριον, ανοσιωτατην αιτιαν επιβαλοντες και παντων ηκιστα Σωκρατει προσηκουσαν ως ασεβη γαρ οι μεν εισηγαγον, οι δε κατεψηφισαντο και απεκτειναν τον τοτε της ανοσιου αγωγης ουκ εθελησαντα μετασχειν περι ενα των τοτε φευγοντων φιλων, οτε φευγοντες εδυστυχουν αυτοι. Σκοπουντι δη μοι ταυτα τε και τους ανθρωπους τους πραττοντας τα πολιτικα, και τους νομους γε και εθη, οσω μαλλον διεσκοπουν ηλικιας τε εις το προσθε προυβαινον, τοσουτω χαλεπωτερον εφαινετο ορθως ειναι μοι τα πολιτικα διοικειν.

Aritmetica, geometria, astronomia sono studi per pochi

Inserito in Platone.

Ετι δη τοινυν τοις ελευθεροις εστιν τρια μαθηματα, λογισμοι μεν και τα περι αριθμους εν μαθημα, μετρητικη δε μηκους και επιπεδου και βαθους ως εν αυ δευτερον, τριτον δε της των αστρων περιοδου προς αλληλα ως πεφυκεν πορευεσθαι. Ταυτα δε συμπαντα ουχ ως ακριβειας εχομενα δει διαπονειν τους πολλους αλλα τινας ολιγους - ους δε, προιοντες επι τω τελει φρασομεν ουτω γαρ πρεπον αν ειη - τω πληθει δε, οσα αυτων αναγκαια και πως ορθοτατα λεγεται μη επιστασθαι μεν τοις πολλοις αισχρον, δι ακριβειας δε ζητειν παντα ουτε ραδιον ουτε το παραπαν δυνατον.

Fine di Atlantide

Inserito in Platone.

Ποντων γαρ προστασα ευψυχια και τεχναις οσαι κατα πολεμον, τα μεν των Ελληνων ηγουμενη, τα δ' αυτη μονωθεισα εξ' αναγκης των αλλων αποσταντων, επι τους εσχατους αφικομενη κινδυνους, κρατησασα μεν των επιοντων τροπαιον εστησεν, τους δε μηπω δεδουλωμενους διεκωλυσεν δουλωθηναι, τους δ' αλλους, οσοι κατοικουμεν εντος ορων Ηρακλειων, αφθονως απαντας ηλευθερωσεν. Υστερω δε χρονω σεισμων εξαισιων και κατακλυσμων γενομενων, μιας ημερας και νυκτος χαλεπης επελθουσης, το τε παρ' υμιν μαχιμον παν οθροον εδυ κατα γης, η τε Ατλαντις νησος ωσαυτως κατα της θαλαττης δυσα ηφανισθη· διο και νυν απορον και αδιερευνητον γεγονεν τουκει πελαγος, πηλου καρτα βραχεος εμποδων οντος, ον η νησος ιζομενη παρεσχετο.

Atlantide

Inserito in Platone.

Τοτε γαρ πορευσιμον ην το εκει πελαγος, νησον γαρ προ του στοματος ειχεν ο καλειτε, ως φατε, υμεις Ηρακλεους στηλας, η δε νησος αμα Λιβυης ην και Ασιας μειζων, εξ ης επιβατον επι τας αλλας νησους τοις τοτε εγιγνετο πορευομενοις, εκ δε των νησων επι την καταντικρυ πασαν ηπειρον την περι τον αληθινον εκεινον ποντον. Ταδε μεν γαρ, οσα εντος του στοματος ου λεγομεν, φαινεται λιμην στενον τινα εχων εισπλουν. Εκεινο δε πελαγος οντως η τε περιεχουσα αυτο γη παντελως αληθως ορθοτατ' αν λεγοιτο ηπειρος. Εν δε δη τη Ατλαντιδι νησω ταυτη μεγαλη συνεστη και θαυμαστη δυναμις βασιλεων, κρατουσα μεν απασης της νησου, πολλων δε αλλων νησων και μερων της ηπειρου· προς δε τουτοις ετι των εντος τηδε Λιβυης μεν ηρχον μεχρι προς Αιγυπτον, της δε Ευρωπης μεχρι Τυρρηνιας. Αυτη δη πασα συναθροισθεισα εις εν η δυναμις τον τε παρ' υμιν και τον παρ' ημιν και τον εντος του στοματος παντα τοπον μια ποτε επεχειρησεν ορμη δουλουσθαι.

Mito di Er

Inserito in Platone.

[1]Α μεν τοινυν, ην δ' εγω, ζωντι τω δικαιω παρα θεων τε και ανθρωπων αθλα τε και μισθοι και δωρα γιγνεται προς εκεινοις τοις αγαθοις οις αυτη παρειχετο η δικαιοσυνη, τοιαυτ' αν ειη. Και μαλ', εφη, καλα τε και βεβαια. Ταυτα τοινυν, ην δ' εγω, ουδεν εστι πληθει ουδε μεγεθει προς εκεινα, α τελευτησαντα εκατερον περιμενει. Χρη δ' αυτα ακουσαι, ινα τελεως εκατερος αυτων απειληφη τα υπο του λογου οφειλομενα ακουσαι. Λεγοις, αν, εφη, ως ου πολλα αλλα ηδιον ακουοντι.
[2]«Αλλ' ου μεντοι σοι», ην δ' εγω, «Αλκινου γε απολογον ερω, αλλ' αλκιμου μεν ανδρος, Ηρος του Αρμενιου, το γενος Παμφυλου· ος ποτε εν πολεμω τελευτησας, αναιρεθεντων δεκαταιων των νεκρων ηδη διεφθαρμενων, υγιης μεν ανηρεθη, κομισθεις δ' οικαδε μελλων θαπτεσθαι δωδεκαταιος επι τη πυρα κειμενος ανεβιω, αναβιους δ' ελεγεν α εκει ιδοι. Εφη δε, επειδη ου εκβηναι, την ψυχην πορευεσθαι μετα πολλων, και αφικνεισθαι σφας εις τοπον τινα δαιμονιον, εν ω της τε γης δυ ειναι χασματα εχομενω αλληλοιν και του ουρανου αυ εν τω ανω αλλα καταντικρυ. Δικαστας δε μεταξυ τουτων καθησθαι, ους, επειδη διαδικασειαν, τους μεν δικαιους κελευειν πορευεσθαι την εις δεξιαν τε και ανω δια του ουρανου, σημεια περιαψαντας των δεδικασμενων εν τω προσθεν, τους δε αδικους την εις αριστεραν τε και κατω, εχοντας και τουτους εν τω οπισθεν σημεια παντων ων επραξαν».
[3]Εαυτου δε προσελθοντος ειπειν, οτι δεοι αυτον αγγελον ανθρωποις γενεσθαι των εκει και διακελευοιντο οι ακουειν τε και θεασθαι παντα τα εν τω τοπω. Οραν δη ταυτη μεν καθ' εκατερον το χασμα του ουρανου τε και της γης απιουσας τας ψυχας, επειδη αυταις δικασθειη, κατα δε τω ετερω εκ μεν του ανιεναι εκ της γης μεστας αυχμου τε και κονεως, εκ δε του ετερου καταβαινειν ετερας εκ του ουρανου καθαρας· και τας αει αφικνουμενας ωσπερ εκ πολλης πορειας φαινεσθαι ηκειν , και ασμενας εις τον λειμωνα απιουσας οιον εν πανηγυρει κατασκηνασθαι, και ασπαζεσθαι τε αλληλας οσαι γνωριμαι, και πυνθανεσθαι τας τε εκ της γης ηκουσας παρα των ετερων τα εκει και τας εκ του ουρανου τα παρ' εκειναις, διηγεισθαι δε αλληλαις τας μεν οδυρομενας τε και κλαιουσας, αναμιμνησκομενας οσα τε και οια παθοιεν και ιδιοιεν εν τη υπο γης πορεια· ειναι δε την πορεια χιλιετητας δ' αυ εκ του ουρανου ευπαθειας διηγεισθαι και θεας αμηχανους το καλλος. Τα μεουν πολλα, ω Γλαυκων, πολλου χρονου διηγησασθαι·
[4]Το δ' ουν κεφαλαιου εφη τοδε ειναι, οσα πωποτε τινα ηδικησαν και οσους εκαστοι, υπερ απαντων δικην δεδωκεναι εν μερει, υπερ εκαστου δεκακις - τουτο δ' ειναι κατα εκατονταετηριδα εκαστην, ως βιου οντος τοσουτου του ανθρωπινου - ινα δεκαπλασιον το εκτεισμα του αδικηματος εκτινοιεν, και οιον ει τινες πολλοις θανατων ησαν αιτιοι, η πολεις προδοντες η στρατοπεδα, και εις δουλειας εμβεβληκοτες η τινος αλλης κακουχιας μεταιτιοι, παντων τουτων δεκαπλασιας αλγηδονας υπερ εκαστου κομισαιντο, και αυ ει τινας ευεργεσιας ευεργετηκοτες και δικαιοι και οσιοι γεγονοτες ειεν, κατα ταυτα την αξιαν κομιζοιντο.
[5]Των δε ευθυς γενομενων και ολιγον χρονον βιουντων περι αλλα ελεγεν ουκ αξια μνημης· εις δε θεους ασεβειας τε και ευσεβειας και γονεας και αυτοχειρος φονου μειζους ετι τους μισθους διηγειτο. Εφη γαρ δη παραγενεσθαι ερωτωμενω ετερω υπο ετερου, οπου ειη Αρδιαιος ο μεγας. Ο δε Αρδιαιος ουτος της Παμφυλιας εν τινι πολει τυραννος εγεγονει ηδη χιλιοστον ετος εις εκεινον τον χρονον, γεροντα τε πατερα αποκτεινας και πρεσβυτερον αδελφον, και αλλα δη πολλα τε και ανοσια ειργασμενος, ως ελεγετο. Εφη ουν τον ερωτωμενον ειπειν, ουχ ηκει, φαναι, ουδ' αν ηξει δευρο.

PageRank

Google Pagerank mérés, keresőoptimalizálás