Le versioni di greco di Senofonte e le traduzioni in italiano

Περι αριστου ωραν [οι Αθηναιοι] ηκον εις Προκοννησον. Εκει δ' επυθοντο οτι Μινδαρος εν Κυζικω ειη και Φαρναβαζος μετα του πεζου. Ταυτην μεν ουν την ημεραν αυτου εμειναν, τη δε υστεραια Αλκιβιαδης εκκλησιαν ποιησας παρεκελευετο αυτοις οτι αναγκη ειη και ναυμαχειν και πεζομαχειν και τειχομαχειν· Ου γαρ εστιν, εφη, χρηματα ημιν, τοις δε πολεμιοις αφθονα παρα βασιλεως. Τη δε προτεραια, επειδη ωρμισαντο, τα πλοια παντα και τα μικρα συνηθροισε παρ' εαυτον, οπως μηδεις εξαγγειλαι τοις πολεμιοις το πληθος των νεων, επεκηρυξε τε, ος αν αλισκηται εις το περαν διαπλεων, θανατον την ζημιαν. Μετα δε την...

Εξελαυνει [ο Κυρος] δια Συριας σταθμον ενα παρασαγγας πεντε εις Μυριανδον, πολιν οικουμενην υπο Φοινικοον επι τη θαλαττη· εμποριον δ' ην το χωριον και (ορμουν αυτοθι ολκαδες πολλαι. Ενταυθεμεινεν ημερας επτα· και Ξενιας ο Αρκας και Πασιων ο Μεγαρευς εμβαντες εις πλοιον και τα πλειστου αξια ενθεμενοι απεπλευσαν [...]. Επει δ' ησαν αφανεις, διηλθε λογος οτι διωκει αυτους Κυρος τριηρεσι· και οι μεν ηυχοντο ως δειλους οντας αυτουςληφθηναι, οι δ'ωκτιρον ει αλωσοιντο. Κυροςδε συγκαλεσας τους στρατηγους ειπεν· Απολελοιπασιν ημας Ξενιας και Πασιων. Αλλ' ευ γε μεντοι επιστασθων οτι ουτε αποδεδρακασιν·...

Οτε μεν δη ταυτα ενεθυμουμεθα, ουτως εγιγνωσκομεν περι αυτων, ως ανθρωπω πεφυκοτι παντων των αλλων ραον ειη ζωων η ανθρωπων αρχειν. Επειδη δε ενενοησαμεν οτι Κυρος εγενετο Περσης, ος παμπολλους μεν ανθρωπους εκτησατο πειθομενους αυτω, παμπολλας δε πολεις, παμπολλα δε εθνη, εκ τουτου δη ηναγκαζομεθα μετανοειν μη ουτε των αδυνατων ουτε των χαλεπων εργων η το ανθρωπων αρχειν, ην τις επισταμενως τουτο πραττη. Κυρω γουν ισμεν εθελησαντας πειθεσθαι τους μεν απεχοντας παμπολλων ημερων οδον, τους δε και μηνων, τους δε ουδ' εωρακοτας πωποτ' αυτον, τους δε και ευ ειδοτας οτι ουδ' αν ιδοιεν, και ομως ηθελον...

Τελευτιας ως εωρα το γιγνομενον, οργιζομενος αναλαμβανων τα οπλα ηγε μεν ταχυ τους οπλιτας, διωκειν δε και τους πελταστας εκελευε και τους ιππεας και μη μελλειν. Πολλακις ηδε και αλλοτε εγγυς του τειχους διωκοντες κακως ενεκλινον και εκεινοι, απο των πυργων βαλλομενοι, και νυν ετι εγκλινειν ηναγηαζοντο τεθορυβημενως και προφυλαττεσθαι τα βελη. Εν τουτω δη οι Ολυνθιοι επεξηλαυνον μεν τους ιππεας, εβοηθουν δε και οι πελτασται· τελος δε και οι οπλιται επεξεθεον και ταραχωδει τη φαλαγγι προσεπιπτον. Και ο μεν Τελευτιας ενταυθα μαχομενος απεθνησκε. Τουτου δε γιγνομενου ευθυς και οι αμφ' αυτον ενεκλινον...

Μετα το αριστον οι συν Ξενοφωντι στρατιωται τον Ζαπαταν ποταμον διεβαινον και επορευοντο εν ταξει, τα υποζυγια και τον οχλον εν μεσω εχοντες. Τοις δε Ελλησι προερχομενοις επεφαινετο παλιν ο Μιθραδατης, ο του Αρταξερξου σατραπης, συν ιππευσι και τοξοταις και σφενδονηταις μαλα ελαφροις και ευζωνοις. Και προσηρχετο μεν φιλος προς τους Ελληνας, επει δε εγγυς εγιγνετο, εξαιφνης οι μεν αυτων ετοξευον και ιππεις και πεζοι, οι δ' εσφενδονων και ετιτρωσκον. Οι δε οπισθοφυλακες των Ελληνων επασχον μεν κακως, ανθιστασαν δ' ουδεν. Εκ τουτου Ξενοφωντι εφαινετο διωκειν· και εδιωκον οι τε οπλιται και οι πλετασται...