I giudici non devono diffidare delle parole di Socrate (I)

Inserito in Platone.

Οτι μεν υμεις, ω ανδρες Αθηναιοι, πεπονθατε υπο τως: εμων κατηγορων, ουκ οιδα: εγω δ' ουν και αυτος υπ' αυτων ολιγου εμαυτου επελαθομην, ουτω πιθανως ελεγου. Καιτοι αληθες γε ως επος ειπειν ουδεν ειρηκασιν. Μαλιστα δε αυτων εν εθαυμασα των πολλων ων εψευσαντο, τουτο εν ω ελεγον ως χρην υμας ευλαβεισθαι μη υπ' εμου εξαπατηθητε ως δεινου οντος λεγειν. Το γαρ μη αισχυνθηναι οτι αντικα υπ' εμου εξελεγχθησονται εργω, επειδαν μηδ' οπωστιουν φαινωμαι δεινος λεγειν, τουτο μοι εδοξεν αυτων αναισχυντοτατου ειναι, ει μη αρα δεινον καλουσιν ουτοι λεγειν του ταληθη λεγοντα: ει μεν γαρ τουτο λεγουσιν, ομολογοιην αι εγωγε ου κατα τουτους ειναι ρητωρ.

Seguici