Ciro riporta la pace fra i suoi soldati

Inserito in Senofonte.

Αμφιλεγοντων τι των τε του Μενωνος στρατιωτων και των του Κλεαρχου, ο Κυρος ευθυς εβουλευσε την στασιν καταλυσαι. Και γαρ ελαυνων εις το μεσον ελεξε ταδε· «Κλεαρχε και Προξενε και οι αλλοι στρατιωται, ουκ γιγνωσκετε ο τι ποιειτε. Ει γαρ τινα αλληλοις μαχην συναψετε, νομιζετε εν τηδε τη ημερα εμε τε κατακεκοφεσθαι και υμας ου πολυ εμου υστερον· κακως γαρ των ημετερων εχοντων, παντες ουτοι ους ορατε βαρβαροι ανικητοι ημιν εσονται ». Ακουσαντες ταυτα, οι στρατιωται επαυσαντο της εριδος.

I Calibi

Inserito in Senofonte.

Οι Ελληνες, αρπασαντες την των Ταοχων χωραν, επορευθησαν δια Χαλυβων. Ουτοι ησαν ων διηλθον αλκιμωτατοι. Ειχον δε θωρακας λινους μεχρι του ητρου, αντι δε των πτερυγων σπαρτα πυκνα εστραμμενα. Ειχον δε και κνημιδας και κρανη και παρα την ζωνην μαχαιριον οσον ξυηλην Λακωνικην, ω εσφαττον ων κρατειν δυναιντο. Ειχον δε και δορυ ως πεντεκαιδεκα πηχεων μιαν λογχην εχον. Ουτοι ενεμεναν εν τοις πολισμασιν επει δε παρελθοιεν οι Ελληνες, ειποντο αει μαχομενοι. Ωικουν δε εν τοις οχυροις, και τα επιτηδεια εν τουτοις ανακεκομισμενοι ησαν, ωστε οι Ελληνες διετραφησαν τοις κτηνεσιν α εκ των Ταοχων ελαβον.

Schieramento della flotta ateniese alle Arginuse

Inserito in Senofonte.

Οι Αθηναιοι παρεσκευαζοντο ως ναυμαχησοντες προς τους Σπαρτιατας επι ταις Αργινουσαις παρατεταγμενοι ωδε· Αριστοκρατης μεν τον ευωνυμον εχων ηγειτο πεντεκαιδεκα ναυσι, μετα δε ταυτα Διομεδων ετεραις πεντεκαιδεκα· επετετακτο δε Αριστοκρατει μεν Περικλης, Διομεδοντι δε Ερασινιδης· παρα δε Διομεδοντα οι Σαμιοι δεκα ναυσιν επι μιας τεταγμενοι· εστρατηγει δε αυτων Σαμιος ονοματι Ιππευς, εχομεναι δ' αι των ταξιαρχων δεκα, και αυται επι μιας· επι δε ταυταις αι των ναυαρχων τρεις, και ει τινες αλλαι ησαν συμμαχιδες. Ομοιως δε και το δεξιον κερας ετετακτο.

Un pranzo perfetto

Inserito in Senofonte.

Μετα το δειπνον ερχεται επι κωμον Συρακοσιος τις ανθρωπος, εχων τε αυλητριδα αγαθην και ορχηστριδα και παιδα πανυ τε ωραιον και πανυ καλως κιθαριζοντα και ορχουμενον. Επει δε η αυλητρις μεν ηυλησεν, ο δε παις εκιθαρισε, και εδοκουν μαλα αμφοτεροι ικανως ευφραινειν, ο Σωκρατης ελεξεν· «Νη Δια, ω Καλλια, τελειως ημας εστιας. Ου γαρ μονον δειπνον αμεμπτον, αλλα και θεαματα και ακροαματα ηδιστα ημιν παρεχεις». Και ο Καλλιας· «ουν ει και μυρον τις ημιν φεροι, ινα και ευωοια εστιωμεθα;» «Μηδαμως· - ελεξεν ο Σωκρατης - ωσπερ γαρ τε εσθης αλλη μεν γυναικι, αλλη δε ανδρι καλη, ουτω και οσμη αλλη μεν ανδρι, αλλη δε γυναικι πρεπει».

Vantaggi dall'agricoltura

Inserito in Senofonte.

Η της γεωργιας επιμελεια εστιν αμα ηδυπαθεια και οικου αυξησις και σωματων ασκησις εις το δυνασθαι οσα ανδρι ελευθερω προσηκει. Πρωτον μεν γαρ αφ' ων ζωσιν οι ανθρωποι, ταυτα η γη φερει τοις εργαζομενοις, και αφ' ων τοινυν ηδυπαθουσιν ταυτα προσεπιφερει· επειτα δε οσοις κοσμουσι βωμους και αγαλματα και οις αυτοι κοσμουνται, και ταυτα μετα ηδιστων οσμων και θεαματων παρεχει· επειτα δε οφα πολλα τα μεν φυει, τα δε τρεφει· και γαρ η προβατευτικη τεχνη συναπτεται τη γεωργια, ωστε τους ανθρωπους εχειν και θεοις εξαρεσκεσθαι θυοντας και αυτους χρησθαι.