Εγκαθορμισθεισης της νεως επι την Κολχικην, ηκε προς Αιητην Ιασων και τα επιταγεντα υπο Πελιου λεγων, παρεκαλει δουναι το δερας αυτω· ο δε δωσειν υπεσχετο, εαν τους χαλκοποδας ταυρους μονος καταζευξη. Ησαν δε αγριοι παρ' αυτω ουτοι ταυροι δυο μεγεθει διαφεροντες, δωρον Ηφαιστου, οι χαλκους μεν ειχον ποδας, πυρ δε εκ στοματων εφυσων. Τουτους αυτω ζευξαντι επετασσε σπειρειν δρακοντος οδοντας· ειχε γαρ λαβων παρ' Αθηνας τους ημισεις, ων Καδμος εσπειρεν εν θηβαις. Απορουντος δε του Ιασονος πως αν δυναιτο τους ταυρους καταζευξαι, Μηδεια αυτου ερωτα ισχεν ην δε αυτη θυγατηρ Αιητου, φαρμακις. Δεδοικυια δε μη προς των ταυρων διαφθαρη, κρυφα του πατρος συνεργησειν αυτω προς την καταζευξιν των ταυρων επηγγειλατο και το δερας εγχειριειν, εαν ομοση αυτην εξειν γυναικα και εις Ελλαδα συμπλουν αγαγηται. Ομοσαντος δε Ιασονος, φαρμακον διδωσιν, ω καταζευγνυναι μελλοντα τους ταυρους εκελευσε χρισαι την τε ασπιδα και το δορυ και το σωμα· τουτω γαρ χρισθεντα εφη προς μιαν ημεραν μητε αν υπο πυρος αδικηθησεσθαι μητε υπο σιδηρου.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati