Εδηλωσε δε Ιασονι η Μηδεια, σπειρομενων των οδοντων, εκ γης ανδρας μελλειν αναδυεσθαι επ' αυτον καθωπλισμενους, ους ελεγεν επειδαν αθροους θεασηται, βαλλειν εις μεσον λιθους αποθεν, οταν δε υπερ τουτου μαχονται προς αλληλους, τοτε κτεινειν αυτους. Ιασων δε τουτο ακουσας και χρισαμενος τω φαρμακω, παραγενομενος εις το του νεω αλσος, εμαστευε τους ταυρους, και συν πολλω πυρι ορμησαντας αυτους κατεζευξε. Σπειραντος δε αυτου τους οδοντας, ανετελλον εκ της γης ανδρες ενοπλοι· ο δε οπου πλειονας εωρα, βαλλων αφανως λιθους, προς αυτους μαχομενους προς αλληλους προσιων ανηρει. Και κατεζευγμενων των ταυρων ουκ εδιδου το δερας Αιητης, εβουλετο δε την τε Αργω καταφλεξαι και κτειναι τους εμπλεοντας. Φθασασα δε Μηδεια τον Ιασονα νυκτος επι το δερας ηγαγε και τον φυλασσοντα δρακοντα κατακοιμισασα τοις φαρμακοις μετα Ιασονος, εχουσα το δερας, επι την Αργω παρεγενετο. Συνειπετο δε αυτη και ο αδελφος Αψυρτος. Οι δε νυκτος μετα τουτων ανηχθησαν.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati