Θησευς, ως εγενετο τελειος, απωσαμενος την πετραν υφ' η εκειντο, τα πεδιλα και την μαχαιραν Αιγεως του αυτου πατρος αναιρειται, και πεζος ηπειγετο εις τας Αθηνας. Φρουρουμενην δε υπο ανδρων κακουργων την οδον ημερωσε. Πρωτον μεν γαρ Περιφητην εκτεινεν εν Επιδαυρω. Ποδας δε ασθενεις εχων ουτος εφορει κορυνην σιδηραν, δι ης τους παριοντας εκτεινε. Δευτερον δε κτεινει Σινιν, ος Πιτυοκαμπτης επεκαλειτο. Οικων γαρ τον Κορινθιων ισθμον, ηναγκαζε τους παριοντας πιτυν καμπτειν και ανεχεσθαι. Οι δε δια την ασθενειαν ουκ εδυναντο, και υπο των δενδρων επανισταμενων αναρριπτουμενοι πανωλεθρως απωλλυντο. Τουτω τω τροπω και Θησευς Σινιν απεκτεινεν.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati