Τουτου δε βασιλευοντος ου μικρα συμφορα κατεσχε Θηβας. Επεμψε γαρ Ηρα Σφιγγα, η μητρος μεν Εχιδνης ην πατρος δε Τυφωνος, ειχε δε προσωπον μεν γυναικος, στηθος δε και βασιν και ουραν λεοντος και πτερυγας ορνιθος. Μαθουσα δε αινιγμα παρα μουσων επι το Φικιον ορος εκαθεζετο, και τουτο προυτεινε Θηβαιοις. Ην δε το αινιγμα· τι εστιν ο μιαν εχον φωνην τετραπουν και διπουν και τριπουν γινεται; Χρησμου δε Θηβαιοις υπαρχοντος τηνικαυτα απαλλαγησεσθαι της Σφιγγος ηνικα αν το αινιγμα λυσωσι, συνιοντες εις ταυτο πολλακις εζητουν τι το λεγομενον εστιν, επει δε μη ευρισκον, αρπασασα ενα κατεβιβρωσκε. Πολλων δε απολομενων, και το τελευταιον Αιμονος του Κρεοντος, κηρυσσει Κρεων τω το αινιγμα λυσοντι και την βασιλειαν και την Λαιου δωσειν γυναικα. Οιδιπους δε ακουσας ελυσεν, ειπων το αινιγμα το υπο της Σφιγγος λεγομενον ανθρωπον ειναι· γινεσθαι γαρ τετραπουν βρεφος οντα τοις τετταρσιν οχουμενον κωλοις, τελειουμενον δε διπουν, γηρωντα δε τριτην προσλαμβανειν βασιν το βακτρον. Η μεν ουν Σφιγξ απο της ακροπολεως εαυτην ερριψεν, Οιδιπους δε και την βασιλειαν παρελαβε και την μητερα εγημεν αγνοων, και παιδας ετεκνωσεν εξ αυτης Πολυνεικην και Ετεοκλεα, θυγατερας δε Ισμηνην και Αντιγονην.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati