Διονυσος, ευρετης αμπελου, κατεχομενος μανια, περιπλαναται πολλας χωρας· διερχομενος δε Θρακην, ηκεν εις Θηβας και τας γυναικας ηναγκαζε καταλειπειν τας οικιας ως βακχευοιεν εν τω Κιθαιρωνι. Πενθευς δε ο Αγαυης και Εχιονος και των Θηβαιων βασιλευς, ων ασεβης Διονυσου, διεκωλυε τα οργια γιγνεσθαι· παρεγιγνετο δε εις Κιθαιρωνα δπως τας βακχας κατασκοποιη, αλλ' υπο της μητρος Αγαυης κατα μανιαν εμελιζετο· ενομιζε γαρ η μητηρ εκεινον θηριον ειναι. Ωμω δε θανατω τον Πενθεα κολαζων ο Διονυσος εδεικνυ Θηβαιοις οτι θεος εστι. Επειτα ηκεν εις Αργος, κακει παλιν, ου τιμωντων των Αργειων τον θεον, εξεμαινε τας γυναικας. Αι δε εν τοις ορεσι τους επιμαστιδιους εχουσαι παιδας, τας σαρκας αυτων εσιτουντο.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati