Ιασου δε και Κλυμενης της Μινυου Αταλαντη εγενετο. Ταυτης ο πατηρ αρρενων παιδων επιθυμων εξεθηκεν αυτην, αρκτος δε φοιτωσα πολλακις θηλην εδιδου, μεχρις ου ευροντες κυνηγοι παρ' εαυτοις ανετρεφον. Τελεια δε Αταλαντη γενομενη παρθενον εαυτην εφυλαττε, και θηρευουσα εν ερημια καθωπλισμενη διετελει. Βιαζεσθαι δε αυτην επιχειρουντες Κενταυροι Ροικος τε και Υλαιος κατατοξευθεντες υπ' αυτης απεθανον. Παρεγενετο δε μετα των αριστεων και επι τον Καλυδωνιον καπρον, και εν τω επι Πελια τεθεντι αγωνι επαλαισε Πηλει και ενικησεν. Ανευρουσα δε υστερον τους γονεας, ως ο πατηρ γαμειν αυτην επειθεν απιουσα εις σταδιαιον τοπον και πηξασα μεσον σκολοπα τριπηχυν, εντευθεν των μνηστευομενων τους δρομους προιεισα ετροχαζε καθωπλισμενη· και καταληφθεντι μεν αυτου θανατος ωφειλετο, μη καταληφθεντι δε γαμος. Ηδη δε πολλων απολομενων Μελανιων αυτης ερασθεις ηκεν επι τον δρομον, χρυσεα μηλα κομιζων παρ' Αφροδιτης, και διωκομενος ταυτα ερριπτεν. Η δε αναιρουμενη τα ριπτομενα τον δρομον ενικηθη. Εγημεν ουν αυτην Μελανιων.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati