Κρεοντος βασιλευοντος, ου μικρα συμφορα κατεχει Θηβας. Η γαρ Σφιγξ, η προσωπον μεν ειχε γυναικος, στηθος δε και ποδας και ουραν λεοντος και πτερυγας ορνιθος, επ' ορος τι καθεζομενη, προυτεινε τοις θηβαιοις τοδε το αινιγμα· «τι εστιν ο, μιαν εχον φωνην, τετραπουν και διπουν και τριπουν γιγνεται;». Επαν δε μη ευρισκον, επιαζεν ενα και ετρωγεν. Πολλων δε διαφθειρομενων , Οιδιπους, ο Λαιου υιος, το αινιγμα ελυε, αποφαινων το λεγομενον υπο της Σφιγγος ανθρωπον ειναι· γενναεσθαι γαρ τετραπουν βρεφος τοις τετταρσιν οχεομενον κωλοις, τελειοομενον, δε τον ανθρωπον διπουν ειναι, γηραοντα δε τριτην προσλαμβανειν βασιν το βακτρον. Η μεν ουν Σφιγξ απο της πετρας εαυτην ερριπτεν, Οιδιπους δε την βασιλειαν ελαμβανεν.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati