Μελαμπους ο Αμυθαονος υιος, επι των χωριων διατελων, ουσης προ της οικησεως αυτου δρυος εν η φωλεος οφεων ην, αποκτειναντων των θεραποντων τους οφεις, τα μεν ερπετα, ξυλα συμφορησας, εκαυσε, τους δε των οφεων νεοσσους εθρεψεν. Οι δε γενομενοι τελειοι, αυτου κοιμωμενου, τας ακοας ταις γλωσσαις εξεκαθηραν. Ο δε αναστας και γενομενος περιδεης, των υπερπετομενων ορνεων τας φωνας συνιει, και παρ' εκεινων μανθανων, επι δενδρου καθημενος προυλεγε τοις ανθρωποις τα μελλοντα.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati