Μετα πολλους και λαμπρους αθλους εκ της Λιβυης Ηρακλης και εις την Αιγυπτον ερχεται. Της Αιγυπτου εβασιλευε τοτε Βουσιρις. Ο δε Βουσιρις παντας τους ξενους εκεισε παρερχομενους συνελαμβανε και εθυεν επι τω βωμω Διος. Τουτο εποιει οτι, ακαρπιας εν τη χωρα ουσης, μαντις εκ της Κυπρου αφικνουμενος ελεγε την ακαρπιαν παυεσθαι ει οι Αιγυπτιοι παντος ετους ξενον ανδρα εθυον. Ο Βουσιρις ουν πρωτον μεν τον μαντιν εθυεν (ετυγχανε γαρ ξενος ων), εκ δε τοτε παντας τους ξενους διετελει θυειν. Λαμβανει ουν ο Βουσιρις και τον Ηρακλεα και στεφανοι και επι του βωμου δεσμευει. Ο δε Ηρακλης τεως μεν ησυχιαν εχει· επειτα δε, εξελκυοντος ηδη Βουσιριδος την μαχαιραν εις την θυσιαν, οργιζεται, τα δεσμα θραυει και τον βασιλεα συν πολλοις Αιγυπτιοις κατακοπτει.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati