Διονυσος, ο γενομενος αμπελου ευρετης, Ηρας μανιαν αυτω εμβαλουσης, πε­ριπλαναται Αιγυπτον και Συριαν. Και το μεν πρωτον Πρωτευς αυτον υπεδεξατο, Αιγυπτιων βασιλευς, αυθις δε επι Ινδους δια της Θρακης ηπειγετο. Λυκουργος δε, βασιλευων Ηδωνων, οι Στρυμονα ποταμον παροικουσι, πρωτος υβρισας εξεβαλεν αυτον, ως πολεμιον οντα, και Διονυσος εις θαλασσαν προς Θετιν κατεφυγε, Λυκουργω δε μανιαν ενεποιησεν. Ο δε επι τη παρανοια Δρυαντα τον παιδα, αμπελου νομιζων κλημα κοπτειν, πελεκει πληξας απεκτεινε, και επειτα εσωφρονησε. Της δε γης ακαρπου μενουσης, εχρησεν ο θεος αυτην αυθις καρποφορησειν, ει θανατοθη Λυκουργος. Οι Ηδωνες ουν, ταυτα ακουσαντες, εις ορος τι αυτον απαγαγοντες, εδησαν, ο δ' εκει απεθανεν, υπο των ιππων διασπαραχθεις.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati