Ο Πυρρος, ο βασιλευς της Ηπειρου, νικησας τους Ρωμαιους και αναλαβειν χρηζων την στρατιαν εκ μαχης ευτονου, και Ρωμαιοις ελπιζων ες διαλυσεις τοτε μαλιστα ενδωσειν, επεμπεν ες Τωμην Κινεαν τον Θεσσαλον, δοξαν επι λογοις εχοντα μιμεισθαι την Δημοσθενους αρετην. Και παρελθων ο Κινεας ες το βουλευτηριον αλλα τε πολλα περι του βασιλεως εσεμνολογει, και την επι τω αγωνι μετριοπαθειαν κατελογιζετο, μητ' επι την πολιν ευθυς ελασαντος μητ' επι το ησσημενον στρατοπεδον εδιδου δ' αυτοις ειρηνην και φιλι αν και συμμαχιαν προς Πυρρον, ει Ταραντινους μεν ες ταυτα συμπεριλαβοιεν, τους δ' αλλους Ελληνας τους εν Ιταλια κατοικουντας ελευθερους και αυτονομους εωεν, Λευκανοις δε και Σαυνιταις και Δαυνιοις και Βρεττιοις αποδοιεν οσα αυτων εχουσι πολεμω λαβοντες. Και γιγνομενων εφη τουτων, Πυρρον αποδωσειν αυτοις τους αιχμαλωτους ανευ λυτρων.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati