Το δ' ου ενεκα αι πραξεις και αι μεταβολαι και αι κινησεις τροπον μεν τινα λεγουσιν αιτιον, ουτω δε ου λεγουσιν ουδ' ονπερ πεφυκεν. Οι μεν γαρ νουν λεγοντες η φιλιαν ως αγαθον μεν ταυτας τας αιτιας τιθεασιν, ου μην ως ενεκα γε τουτων η ον η γιγνομενον τι των οντων αλλ' ως απο τουτων τας κινησεις ουσας λεγουσιν ως δ' αυτως και οι το εν η το ον φασκοντες ειναι την τοιαυτην φυσιν της μεν ουσιας αιτιον φασιν ειναι, ου μην τουτου γε ενεκα η ειναι η γιγνεσθαι, ωστε λεγειν τε και μη λεγειν πως συμβαινει αυτοις ταγαθον αιτιον ου γαρ απλως αλλα κατα συμβεβηκος λεγουσιν.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati