Δοκει δε της Σολωνος πολιτειας τρια ταυτ' ειναι τα δημοτικωτατα: πρωτον μεν και μεγιστον το μη δανειζειν επι τοις σωμσιν, επειτα το εξειναι τω βουλομενω τιμωρειν υπερ των αδικουμενων, τριτον δε ω μαλιστα φασιν ισχυκεναι το πληθος, η εις το δικαστηριον εφεσις: κυριος γαρ ων ο δημος της ψηφου κυριος γιγνεται της πολιτειας. Ετι δε και δια το μη γεγραφθαι τους νομους απλως μηδε σαφως, αλλ'ωσπερ ο περι των κληρων και επικληρων, αναγκη πολλας αμφισβητησεις γιγνεσθαι και παντα βραβευειν και τα κοινα και τα ιδια το δικαστηριον. Οιονται μεν ουν τινες επιτηδες ασαφεις αυτον ποιησαι τους νομους, οπως η της κρισεως ο δημος κυριος. Ου μην εικος, αλλα δια το μη δυνασθαι καθολου περιλαβειν το βελτιστον.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati