Ποτερον δ' εν ευτυχιαις μαλλον φιλων δει η εν δυστυχιαις; Εν αμφοιν γαρ επιζητουνται: οι τε γαρ ατυχουντες δεονται επικουριας, οι τ' ευτυχουντες συμβιων και ους ευ ποιησουσιν: βουλονται γαρ ευ δραν. Αναγκαιοτερον μεν δη εν ταις ατυχιαις, διο των χρησιμων ενταυθα δει, καλλιον δ' εν ταις ευτυχιαις, διο και τους επιεικεις ζητουσιν: τουτους γαρ αιρετωτερον ευεργετειν και μετα τουτων διαγειν. Εστι γαρ και η παρουσια αυτη των φιλων ηδεια και εν ταις ευτυχιαις και εν ταις δυστυχιαις. Κουφιζονται γαρ οι λυπουμενοι συναλγουντων των φιλων. Αυτο μεν γαρ το οραν τους φιλους ηδυ, αλλως τε και ατυχουντι, και γινεται τις επικουρια προς το μη λυπεισθαι: το δε λυπουμενον αισθανεσθαι επι ταις αυτου ατυχιαις λυπηρον: πας γαρ φευγει λυπης αιτιος ειναι τοις φιλοις. Διοπερ οι μεν ανδρωδεις την φυσιν ευλαβουνται συλλυπειν τους φιλους αυτοις. Η δ' εν ταις ευτυχιαις των φιλων παρουσια την τε διαγωγην ηδειαν εχει και την εννοιαν οτι ηδονται επι τοις αυτου αγαθοις.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati