Φανερον δε εκ των ειρημενων και οτι ου το τα γενομενα λεγειν, τουτο ποιητου εργον εστιν, αλλ' οια αν γενοιτο και τα δυνατα κατα το εικος η το αναγκαιον. Ο γαρ ιστορικος και ο ποιητης ου τω η εμμετρα λεγειν η αμετρα διαφερουσιν (ειη γαρ αν τα Ηροδοτου εις μετρα τεθηναι και ουδεν ηττον αν ειη ιστορια τις μετα μετρου η ανευ μετρων), αλλα τουτω διαφερει, τω τον μεν τα γενομενα λεγειν, τον δε οια αν γενοιτο. Διο και φιλοσοφωτερον και σπουδαιωτερον ποιησις ιστοριας εστιν: η μεν γαρ ποιησις μαλλον τα καθολου, η δ' ιστορια τα καθ' εκαστον λεγει. Εστιν δε τα καθολου μεν, τω ποιω τα ποια αττα συμβαινει λεγειν η πραττειν κατα το εικος η το αναγκαιον, ου στοχαζεται η ποιησις, ονοματα επιτιθεμενη: τα δε καθ εκαστον, τι Αλκιβιαδης επραξεν η τι επαθεν.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati