Τουτων δε υβρις μεν και κερδος τινα εχουσι δυναμιν και πως αιτια, σχεδον εστι φανερον: υβριζοντων τε γαρ των εν ταις αρχαις και πλεονεκτουντων στασιαζουσι και προς αλληλους και προς τας πολιτειας τας διδουσας την εξουσιαν: η δε πλεονεξια γινεται οτε μεν απο των ιδιοων οτε δε απο των κοινων. Δηλον δε και η τιμη, και τι δυναται και πως αιτια στασεως: και γαρ αυτοι ατιμαζομενοι και αλλους ορωντες τιμωνεους στασιαζουσιν: ταυτα δε αδικως μεν γινεται οταν παρα την αξιαν η τιμωνται τινες η ατιμαζωνται, δικαιως δε οταν κατα την αξιαν. Δι υπεροχην δε, οταν τις η τη δυναμει μειζων (η εις η πλειους) η κατα την πολιν και την δυναμιν του πολιτευματος: γινεσθαι γαρ ειωθεν εκ των τοιουτων μοναρχια η δυναστεια: διο ενιαχου ειωθασιν οστρακιζειν, οιον εν Αργει και Αθηνησιν: καιτοι βελτιον εξ αρχης οραν οπως μη ενεσονται τοσουτον υπερεχοντες, η εασαντας γενεσθαι ιασθαι υστερον.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati