Ενθα οι Μακεδονες θαρσησαντες οτι αβλαβεις αυτοις, ας μαλιστα εδεδιεσαν, αι αμαξαι εγενοντο, συν βοη ες τους Θρακας ενεβαλον, Αλεξανδρος δε τους τοξοτας μεν απο του δεξιου κερως προ της αλλης φαλαγγος, οτι ταυτη ευποροτερα ην, ελθειν εκελευσε και εκτοξευειν ες τους θρακας οπη προσφεροιντο· αυτος δε αναλαβων το αγημα και τους υπασπιστας και τους Αγριανας κατα το ευωνυμον ηγεν. Ενθα δη οι τοξοται βαλλοντες τους προεκθεοντας των Θρακων ανεστελλαν και η φαλαγξ προσμιξασα ου χαλεπως εξεωσεν εκ της χωρας ανθρωπους ψιλους και κακως ωπλισμενους βαρβαρους, ωστε Αλεξανδρον απο του ευωνυμου επαγοντα ουκετι εδεξαντο, αλλα ριψαντες, ως εκαστοις προυχωρει, τα οπλα, κατα του ορους εφυγον. Και απεθανον μεν αυτων ες χιλιους και πεντακοσιους, ζωντες δε ανδρες μεν ολιγοι εληφθησαν δι ωκυτητα και της χωρας εμπειριαν, γυναικες δε οσαι ξυνειποντο αυτοις, εαλωσαν πασαι, και τα παιδαρια και η λεια πασα εαλω.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati