Λεγεται δη Φιλιππον τελευτησαι επι αρχοντος Πυθοδημου Αθηνησι· παραλαβοντα δε την βασιλειαν Αλεξανδρον, παιδα οντα του Φιλιππου, εις Πελοποννησον παρελθειν· ειναι δε τοτε τον Αλεξανδρον αμφι τα εικοσιν ετη. Ενταυθα συναγαγοντα τους Ελληνας, οσοι εντος του Πελοποννησου ησαν, αιτειν παρ' αυτων την ηγεμονιαν της επι τους Περσας στρατιας, και αιτησαντα λαβειν αυτην παρ' εκαστων πλην των Λακεδαιμονιων, τους γαρ Λακεδαιμονιους αποκρινασθαι μη ειναι σφισι πατριον επακολουθειν αλλοις, αλλ' αυτους μαλλον αλλων εξηγεισθαι. Τους Αθηναιους δε, τη πρωτη του Αλεξανδρου εφοδω εκπλαγεις, και πλειονας ετι τιμας η τω Φιλιππω Αλεξανδρω απονειμαι. Επανελθοντα δε εις την Μακεδονιαν, εν παρασκευη ειναι του ες την Ασιαν στολου.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati