Εν τουτω δε Γηροστρατος τε ο Αραδου βασιλευς και Ενυλος ο Βυβλου ως εμαθον τας πολεις σφων υπ' Αλεξανδρου εχομενας, απολιποντες Αυτοφραδατην τε και τας συν αυτω νεας παρ' Αλεξανδρον συν τω ναυτικω τω σφετερω οφικοντο και αι των Σιδωνιων τριηρεις συν αυτοις, ωστε Φοινικων μεν νηες ογδοηκοντα μαλιστα αυτω παρεγενοντο. Ηκον δε εν ταις αυταις ημεραις και εκ Τοδου τριηρεις η τε περιπολος καλουμενη και συν ταυτη αλλαι εννεα, και εκ Σολων και Μαλλου τρεις και Λυκιαι δεκα, εκ Μακεδονιας δε πεντηκοντορος, εφ' ης Πρωτεας ο Ανδρονικου επεπλει. Ου πολλω δε υστερον και οι της Κυπρου βασιλεις ες την Σιδωνα κατεσχον ναυσιν εκατον μαλιστα και εικοσιν, επειδη την τε ησσαν την κατ' Ισσον Δαρειου επυθοντο και η Φοινικη πασα εχομενη ηδη υπο Αλεξανδρου εφοβει αυτους. Και τουτοις πασιν παρειχεν ο Αλεξανδρος αδειαν των προσθεν, οτι υπ' αναγκης μαλλον η κατα γνωμην την σφων εδοκουν βοηθησαι τοις Περσαις.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati