Πολιορκουντος Αλεξανδρου Αλικαρνασσον, λεγουσιν αυτον αναπαυεσθαι μεν εν μεσημβρια, χελιδονα δε περιπετεσθαι υπερ της κεφαλης τρυζουσαν μεγαλα και της ευνης αλλη και αλλη επικαθιζειν, θορυβωδεστερον η κατα το ειωθος αδουσαν. Τον δε υπο καματου εγερθηναι μεν αδυνατως εχειν εκ του υπνου, ενοχλουμενον δε προς της φωνης τη χειρι ου βαρεως αποσοβησαι την χελιδονα· την δε τοσουτου αρα δεησαι αποφυγειν πληγεισαν, ωστε, επι της κεφαλης αυτης του Αλεξανδρου καθιζομενην, μη προσθεν απελθειν, πριν παντελως εξεγερθηναι Αλεξανδρον. Και Αλεξανδρος, ου φαυλον ποιησαμενος το της χελιδονας, ανεκοινωσεν Αριστανδρω τω μαντει· Αριστανδρον δε επιβουλην μεν εκ του των φιλων σημαινεσθαι αυτω ειπειν σημαινεσθαι δε και οτι καταφανης εσται. Την γαρ χελιδονα συντροφον τε ειναι ορνιθα και ευνουν ανθρωποις, και λαλον μαλλον η αλλους πετεινους.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati