Τριτη δε απ εκεινης ημερα καταμαθων Αλεξανδρος κακως αυλιζομενους τους αμφι Κλειτον και Γλαυκιαν, και ουτε φυλακας εν τη ταξει αυτοις φυλαττομενας ουτε χαρακα η ταφρον προβεβλημενους, ες μηκος τε ουκ ωφελιμον αποτεταγμενην αυτοις την ταξιν, υπο νυκτα ετι λαθων διαβαινει τον ποταμον, τους τε υπασπιστας αγων και τους Αγριανας και τους τοξοτας και την Περδικκου και Κοινου ταξιν. Και προσετετακτο μεν ακολουθειν την αλλην στρατιων ως δε καιρον ειδεν εις επιθεσιν, ου προσμεινας ομου γενεσθαι παντας εξεπεμψε τους τοξοτας και τους Αγριανας· οι δε απροσδοκητοι επιπεσοντες, τους μεν ετι εν ταις ευναις κατεκτεινον, τους δε φευγοντας ευμαρως αιρουντες, ωστε πολλοι μεν αυτου εγκατεληφθησαν και απεθανον, πολλοι δε εν τη αποχωρησει, ατακτω και φοβερα γενομενη· ουκ ολιγοι δε και ζωντες εληφθησαν. Εγενετο δε η διωξις τοις αμφι Αλεξανδρον μεχρι προς τα ορη των Ταυλαντιων οσοι δε και απεφυγον αυτων, γυμνοι των οπλων διεσωθησαν. Κλειτος δε ες την πολιν το πρωτον καταφυγων, υφαψας την πολιν απηλλαγη παρα Γλαυκιαν ες Ταυλαντιους.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati