Ακριβως δ' ειδως, ω ανδρες Αθηναιοι, το λεγειν περι ων αυτος ειπε τις και περι αυτου παρ' υμιν αει των πανυλυσιτελουντων τοις τολμωσις ον, ουτως ηγουμαι φορτικον και επαχθες ωστ' αναγκην ουσαν ορων, ομως αποκνω. Νομιζω δ' αμεινον αν υμας περι ων νυν ερω κριναι, μικρα των προτερον ποτε ρηθεντων υπ' εμου μνημονευσαντας. Εγω γαρ, ω ανδρες Αθηναιοι, πρωτον μεν, ηνικ επειθον τινες υμας, των εν Ευβοια πραγματων ταραττομενων, βοηθειν Πλουταρχω και πολεμον αδοξον και δαπανηρον απασθαι, πρωτος και μονος παρελθων αντειπον. Και μονον ου διεσπασθην υπο των επι μικροις λημμασι πολλα και μεγαλα υμας αμαρτανειν πεισαντων. Και χρονου βραχεος διελθοντος, μετα του προσοφλειν αισχυνην και παθειν οια των οντων ανθρωπων ουδενες πωποτε πεπονθασιν υπο τουτων οις εβοηθησαν, παντες υμεις εγνωτε την τε των ταυτα πεισαντων κακιαν και τον τα βελτιστ' ειρηκοτ' εμε.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati