Ιστε γαρ δηπου τουθ' οτι νυν Θηβαιοι και Φιλιππος και Θετταλοι ουχι ταυθ' εκαστοι μαλιστ' εσπουδακοτες ταυτα παντες επραξαν. Οιον Θηβαιοι τον μεν Φιλιππον παρελθειν και λαβειν τας παροδους ουκ εδυναντο κωλυσαι, ουδε γε των αυτοις πεπονημενων υστατον ελθοντα την δοξαν εχειν; νυνι γαρ Θηβαιοις, προς μεν το την χωραν κεκομισθαι, πεπρακται τι, προς δε τιμην και δοξαν αισχιστα. Ει γαρ μη παρηλθε Φιλιππος, ουδεν αν αυτοις κερδος ην. Ταυτα δ' ουκ εβουλοντο, αλλα τω τον Ορχομενον και την Κορωνειαν λαβειν επιθυμειν, μη δυνασθαι δε, παντα ταυθ' υπεμειναν. Φιλιππον τοινυν τινες μεν δη που τολμωσι λεγειν ως ουδ' εβουλετο Θηβαιοις Ορχομενον και Κορωνειαν παραδουναι, αλλ' ηναγκασθη: εγω δε τουτοις μεν ερρωσθαι λεγω, εκεινο δ' οιδ' οτι ου μαλλον γε ταυτ' εμελεν αυτω η τας παροδους λαβειν εβουλετο και τα Πυθια θειναι δι' εαυτου: και ταυτ' ην ων μαλιστ' εγλιχετο. Θετταλοι δε γ' ουδετερ εβουλοντο τουτων, ουτε Θηβαιους ουτε τον Φιλιππον μεγαν γιγνεσθαι - ταυτα γαρ παντ' εφ' εαυτους ηγουντο - της Πυλαιας δ' επεθυμουν και των εν Δελφοις, πλεονεκτηματων δυοιν, κυριοι γενεσθαι: τω δε τουτων γλιχεσθαι ταδε συγκατεπραξαν. Των τοινυν ιδιων ενεχ' ευρησεθ' εκαστον πολλα προηγμενον ων ουδεν εβουλετο πραξαι. Τουτο μεντοι, τουτ' εστι φυλακτεον ημιν.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati