Πρωτον μεν ουν ουκ αθυμητεον, ω ανδρες Αθηναιοι, τοις παρουσι πραγμασιν, ουδ' ει πανυ φαυλως εχειν δοκει: ο γαρ εστι χειριστον αυτων εκ του παρεληλυθοτος κρονου, τουτο προς τα μελλοντα βελτιστον υπαρχει. Τι ουν εστι τουτο; οτι ουδεν, ω ανδρες Αθηναιοι, των δεοντων ποιουντων υμων κακως τα πραγματ' εχει: επει τοι ει πανθ' α προσηκε πραττοντων ουτως ειχεν, ουδ' αν ελπις ην αυτα βελτιω γενεσθαι.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati