Αν τοινυν, ω ανδρες Αθηναιοι, και υμεις επι της τοιαυτης εθελησητε γενεσθαι γνωμης νυν, επειδηπερ ου προτερον, και εκαστος υμων, ου δει και δυναιτ' αν παρασχειν αυτον χρησιμον τη πολει, πασαν αφεις την ειρωνειαν ετοιμος πραττειν υπαρξη, - ο μεν χρηματ' εχων εισφερειν, ο δ' εν ηλικια στρατευεσθαι, - συνελοντι δ' απλως, αν υμων αυτων εθελησητε γενεσθαι, και παυσησθ' αυτος μεν ουδεν εκαστος ποιησειν ελπιζων, τον δε πλησιον πανθ' υπερ αυτου πραξειν, και τα υμετερ' αυτων κομιεισθ', αν θεος θελη, και τα κατερραθυμημενα παλιν αναληψεσθε, κακεινον.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati