La morte di Caronda
Λειπεται δ' ημιν ειπειν υπερ της του Χαρωνδου τελευτης, καθ' ην ιδιον τι και παραδοξον αυτω συνεβη. Επι γαρ την χωραν εξιων μετα ξιφιδιου δια τους ληστας, και κατα την επανοδον εκκλησιας συνεστωσης και ταραχης εν τοις πληθεσι, προσεστη πολυπραγμονων τα κατα την στασιν. Νενομοθετηκως δ' ην μηδενα μεθ' οπλου εκκλησιαζειν, και επιλαθομενος οτι το ξιφοςπαρεζωσται, παρεδωκεν εχθροις τισιν αφορμην κατηγοριας. Ων ενος ειποντος «Καταλελυκας τον ιδιον νομον»», «Μα Δί», ειπεν, «αλλα κυριον ποιησω»· και σπασαμενος το ξιφιδιον εαυτον απεσφαξεν. Ενιοι δε των συγγραφεων την πρδξιν ταυτην περιτιθεασι Διοκλει τω Συρακοσιων νομοθετη.
La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati
La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati