Επι δε τουτιον κατα την Σικελιαν Λεοντινοι, Χαλκιδεων μεν οντες αποικοι, συγγενεις δε Αθηναιων, ετυχον υπο Συρακοσιων πολεμουμενοι. Πιεζομενοι δε τω πολεμω, και δια την υπεροχην των Συρακοσιων κινδυνευοντες αλωναι κατα κρατος, εξεπεμψαν πρεσβεις εις τας Αθηνας, αξιουντες τον δημον βοηθησαι την ταχιστην και την πολιν εαυτων εκ των κινδυνων ρυσασθαι. Ην δε των απεσταλμενων αρχιπερεσβευτης Γοργιας ο ρητωρ, δεινοτητι λογου πολυ προεχων παντων των καθ' εαυτον. Ουτος και τεχνας ρητορικας πρωτος εξευρε και κατα την σοφιστειαν τοσουτο τους αλλους υπερεβαλεν, ωστε μισθον λαμβανειν παρα των μαθητων μνας εκατον. Ουτος ουν καταντησας εις τας Αθηνας και παραχθεις εις τον δημον διελεχθη τοις Αθηναιοις περι της συμμαχιας, και τω ξενιζοντι της λεξεως εξεπληξε τους Αθηναιους οντας ευφυεις και φιλολογους. Πρωτος γαρ εχρησατο τοις της λεξεως σχηματισμους περιττοτεροις και τη φιλοτεχνια διαφερουσιν, αντιθετοις και ισοκοιλοις και παρισοις και ομοιοτελευτοις και τισιν ετεροις τοιουτοις, α τοτε μεν δια το ξενον της κατασκευης αποδοχης ηξιουτο, νυν δε περιεργιαν εχειν δοκει και φαινεται καταγελαστα πλεονακις και κατακορως τιθεμενα. Τελος δε πεισας τους Αθηναιους συμμαχησαι τοις Λεοντινοις, ουτος μεν θαυμασθεις εν ταις Αθηναις επι τεχνη ρητορικη την εις Λεοντινους επανοδον εποιησατο.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati