Οι Γαλαται τοις μεν σωμασιν ευμηκεις εισι, ταις δε σαρξι λευκοι, ταις δε κομαις ξανθοι. Τα δε γενεια τινες μεν ξυραονται, τινε δε μετριως υποτρεφουσιν. Εσθιουσι δε καθιζομενοι ουκ επι θρονων ωσπερ ημεις, αλλ' επι της γης, χραομενοι λυκων η κυνων δερμασι. Πλησιον δε αυτων εσχαραι εισι γεμουσαι πυρος και λεβητας εχουσαι και οβελους μεστους κρεων . Καλεουσι δε και τους ξενους επι τας ευωχιας, και μονον μετα το δειπνον πυνθανονται την ταυτοτητα των ξενων. Εν δε ταις οδοιποριαις και ταις μαχαις πορευονται συνωρισιν, εχοντος του αρματος ηνιοχον και παραβατην. Εσθησι δε χραονται καταπληκτικαις, χιτωσι ποικιλτοις χρωμασι παντοδαποις.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati