Παλαι οι Ινδοι τροφος μεν ειχον τους αγριους καρπους, περιεβαλλοντο δε τας των θηριων δορας, θηριωδεστατον βιον διαγοντες. Υστερον δε Διονυσος εδιδασκεν τους αγρους σπειρειν και τα δενδρα και την αμπελον φυτευειν και παντα τα αλλα πρασσειν χρησιμωτατα προς τον ημερον βιον. Ηκε γαρ ο θεος, ως λεγεται, και εις την Ινδικην χωραν. Τοτε μεντοι οι Ινδοι υπο βαρυτατης νοσου επιεζοντο και πλειστοι στρατιωται αφηρουντο· ο δε θεος την στρατιαν εις ορεινους τοπους ηγεν, ενθα τη των υλων σκια και καθαροις πηγων υδασι και ψυχροις ανεμων πνοαις η νοσος επαυετο. Τελος ο θεος δωρεαν παρειχε τον οινον και τα αλλα χρησιμα προς ευδαιμονα βιον. Ουτω δια των του Διονυσου δωρων ο βιος τοις Ινδοις ηδιων και ολβιωτερος εγιγνετο.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati