Ο Ρωμυλος, κτιζων την Ρωμην, ταφρον περιεβαλλε τω Παλατιω κατα σπουδην, μη τινες των περιοικων κωλυσωσιν αυτου την προαιρεσιν. Ο θε Ρεμος, φθονων τφ αδελφω της ευτυχιας, προσερχομενος τοις εργαζομενοις εβλασφημεν απεφηνατο γαρ στενην ειναι την ταφρον, και επισφαλη εσεσθαι την πολιν, των πολεμιων ρςιδιως αυτην υπερβαινοντων. Ο δε Ρωμυλος οργισαμενος ελεξεν· «Παραγγελω πασι τοις πολιταις αμυνασθαι τον υπερβαινειν επιχειρουντα». Παλιν δε ο Ρεμος τοις εργαζομενοις ονειδιζων ελεγε στενην αυτους παρασκευαζειν την ταφρον και αυτος ταυτα λεγων υπερηλατο. Ην δε τις Κελερ, εις των εργαζομενων, Ος ελεξε· «Εγω δε αμυνουμαι τον υπερπηδωντα, κατα το προσταγμα του βασιλεως», και αμα ταυτα λεγων ανετεινε το σκαφειον και παταξας την κεφαλην απεκτεινε τον Ρεμον.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati