Παρα τοις Αθηναιοις εδει εκαστον των πολιτων γραφειν εις οστρακον τουνομα του δοκουντος των πολιτων μαλιστα δυνατου οντος τυραννειν, παρα δε τοις Συρακοσιοις εις πεταλον ελαιας γραφεσθαι τον δυνατωτατον των πολιτων και επειτα, διαριθμηθεντων των πεταλων η των οστρακων, τον πλειστα πεταλα η οστρακα λαβοντα εδει φευγειν πενταετη χρονον. Οι μεν ουν Αθηναιοι, τουτο το γενος της νομοθεσιας ωνομασαν οστρακισμον, οι δε Συρακοσιοι πεταλισμον. Ουτος δε ο νομος διεμεινε παρα μεν τοις Αθηναιοις επι πολυν χρονον, παρα δε τοις Συρακοσιοις κατελυθη ταχυ δια τοιαυτας τινας αιτιας. Των μεγιστων ανδρων φυγαδευομενων, οι μεν χαριεστατοι των πολιτων απετρεποντο των δημοσιων πραξεων, οι δε πονηροτατοι εφροντιζον των δημοσιων, και το πληθος προς νεωτερισμον και ταραχην ετραπη. Διοπερ οι Συρακοσιοι, την γνωμην μεταλλαξαντες, τον περι του πεταλισμου νομον κατελυσαν.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati