Μυθολογουσι οτι η Αταλαντη εν τοις τραχεσι ορεινοις αυλωσι τοις Αρκαδικοις υπο θηρευταις ετρεφετο ορειη τη τροφη ως τας των ανδρων ομιλιας φευγοι, κατελαμβανε τα υψηλα, ενθα ην και αυλων καταρρυτος και ακραι δρυς, ετι δε και πευκαι και βαθεια η εκ τουτων σκια. Και ην εν κοιλη τη φαραγγι σπηλαιον βαθυ πανυ, κατα προσωπον δε βαθει κρημνω ωχυρουτο. Κιττοι δε το αντρον περιειρπον πολλοι, και ενεπλεκοντο αυτοι μαλακοις δενδρεσι κροκοι τε ησαν περι τον τοπον φυομενοι εν μαλακη και βαθεια ποα. Δαφναι τε ησαν αναριθμητοι, φυτων δια τελους ακμαζοντων ηδειαι κομαι. Υδατα τε διατελη και αει ρεοντα και καθαρα και ψυχρα χυδην και αφθονως επερρει· ην ουν το χωριον καριτων αναμεστον και σεμνον.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati