Ο κηφην ο εν μελιτταις γεννωμενος μεθ' ημεραν μεν εν τοις ανθρηνιοις κατακεκρυπται, νυκτωρ δε, ηνικα αν παραφυλαξη καθευδουσας τας μελιττας, επιφοιτα τοις εργοις αυτων και λυμαινεται τοις σιμβλοις. Τουτο εκειναι καταμαθουσαι, αι μεν πλεισται των μελισσων καθευδουσιν ατε πεπονηκυιαι, ολιγαι δε αυτων ελλοχωσιν. Ειτα οταν ελωσι τον φωρα, παιουσιν αυτον πεφεισμενως και εξωθουσι, και εκβαλλουσι φυγαδα ειναι. Ο δε ουδ' ουτω πεπαιδευται· πεφυκε γαρ και αργος και λιχνος, δυο κακω. Εξω τοινυν των κηριων εαυτον αποκρυπτει, ειτα οταν επι τας νομας εξορμησωσιν αι μελιτται, ο δε ωσαμενος εσω το εαυτου ορα, εμφορουμενος και κεραιςων εκεινος τον θησαυρον των μελιττων τον γλυκυν. Και εκειναι εκ της νομης υποστρεψασαι, οταν αυτω περιτυχωσιν, ενταυθα μεν ουκετι πεφεισμενως αυτον παιουσιν, ουδ' οσον ες φυγην τρεψαι, αλλα ευ μαλα βιαιως εμπεσουσαι διαλοωσι τον ληστην· και ου μεμπτην υπομεινας την τιμωριαν, υπερ της γαστριμαργιας και αδηφαγιας τη ψυχη ετισεν. Μελιττουργοι λεγουσι ταυτα, και εμε πειθουσιν.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati