Λεγει Αριστοτελης τον κυκνον καλλιπαιδα ειναι και πολυπαιδα, εχειν γε μην και θυμον. Πολλακις γουν ελαθεντες εις οργην εμαχεσαντο και απεκτειναν αλληλους οι κυκνοι. Λεγει δε ο αυτος και μαχεσθαι τους κυκνους τοις αετοις· αμυνεσθαι γε μην αυτους, αλλ' ουκ αρχειν αδικων. Οτι δε εισι φιλωδοι, τουτο μεν ηδη τεθρυληται. Εγω δε αδοντος κυκνου ουκ ηκουσα, ισως οε ουοε αλλος· πεπιστευται δ' ουν οτι αδει. Και λεγουσι γε αυτον μαλιστα ειναι ευφωνοτατον τε και ωδικωτατον, οταν η περι την καταστροφην του βιου. Διαβαινουσι δε και πελαγος, και αυτοις ου καμνει το πτερον.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati