Περδικκας ο Μακεδων ο συστρατευσαμενος Αλεξανδρω ουτως αρα ην ευτολμος, ως ποτε ες σπηλαιον παρελθειν ενθα ειχεν ευνην λεαινα μονος. Και την μεν λεαιναν ου κατελαβε, τους γε μην σκυμνους αυτης κομιζων προηλθε, και εδοξεν επι τουτω θαυμαζεσθαι ο Περδικκας. Πεπιστευται δε ου μονον παρα τοις Ελλησιν αλκιμωτατον τε και δυσμαχωτατον ειναι θηριον η λεαινα, αλλα και παρα τοις βαρβαροις. Φασι γουν και Σεμιραμιν την Ασσυριαν οτι ουκ, ει ποτε ειλε λεοντα η παρδαλιν κατεκτανεν η αλλο τι των τοιουτων, αλλ' ει λεαινης εγκρατης εγενετο, μεγα εφρονει.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati