Κατ' αυτον δε Κροισον ταδε εγενετο. Ην αυτω παις, τα μεν αλλα επιεικης, αφωνος δε. Εν τη ουν παρελθουση ευεστοι ο Κροισος το παν ες αυτον επεποιηκει αλλα τε επιφραζομενος, και δη και ες Δελφους περι αυτου επεπομφει χρησομενους· η δε Πυθια αυτω ειπε ταδε· «Ω Κροισε, μη βουλη ανα διοματ' ακουειν παιδος φθεγγομενου, οτι σοι πολυ λωον αυτον αφωνον ειναι· αυδησει γαρ εν ηματι πρωτον ανολβω». Αλισκομενου του τειχους, ηει γαρ των τις Περσων αλλογνοησας Κροισον ως αποκτενων. Κροισος μεν τοινυν ορων αυτον επιοντα υπο της παρουσης συμφορας παρημεληκει, ουδε τι αυτω διεφερε πληγεντι αποθανειν ο δε παις ο αφωνος, ως ειδε επιοντα τον Περσην, υπο δεους τε και κακου ερρηξε φωνην, ειπε δε· «Ωνθρωπε, μη κτεινε Κροισον». Ουτος μεν δη τουτο πρωτον εφθεγξατο, μετα δε τουτο ηδη εφωνει τον παντα χρονον της ζωης.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati