Και τον Κυρον ακουσαντα α Κροισος ειπε, μεταγνοντα τε και εννοησαντα οτι και αυτος ανθρωπος ων αλλον ανθρωπον, γενομενον εαυτου ευδαιμονια ουκ ελασσω, ζωντα πυρι διδοιη, προς τε τουτοις δεισαντα την τισιν και επιλεξαμενον ως ουδεν ειη των εν ανθρωποις ασφαλεως εχον, κελευειν σβεννυναι την ταχιστην το καιομενον πυρ και καταβιβαζειν Κροισον τε και τους μετα Κροισου. Και τους πειρωμενους ου δυνασθαι ετι του πυρος επικρατησαι. Ενθαυτα λεγεται Κροισον μαθοντα την Κυρου μεταγνωσιν, ως εωρα παντα μεν ανδρα σβεννυντα το πυρ, δυναμενους δε ουκετι καταλαβειν, επιβοησασθαι τον Απολλωνα επικαλουμενον, ει τι αυτω κεχαρισμενον εξ αυτου εδωρηθη, παραστηναι και ρυσασθαι αυτον εκ του παροντος κακου. Τον μεν δακρυοντα επικαλεισθαι τον θεον, εκ δε αιθριας τε και νηνεμιας συνδραμειν εξαπινης νεφη και χειμωνα τε καταρραγηναι και υσαι υδατι λαβροτατω, κατασβεσθηναι τε την πυραν. Ουτω δη μαθοντα τον Κυρον ως ειη ο Κροισος και θεοφιλης και ανηρ αγαθος, καταβιβασαι αυτον απο της πυρας.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati