Il pianto di Serse
Επει εγενοντο εν Αβυδω, ηθελησε Ξερξης ιδεσθαι παντα τον στρατον. Και προεπεποιητο γαρ επι κολωνου επιτηδες αυτω ταυτη προεξεδρα λιθου λευκου - εποιησαν δε Αβυδηνοι εντειλαμενου προτερον βασιλεως - ενταυθα ως ιζετο, καθορων επι της ηιονος εθεατο και τον πεζον και τας ναυς, θεωμενος δε ιμερθη των νεων αμιλλαν γιγνομενην ιδεσθαι. Επει δε εγενετο τε και ενικων Φοινικες Σιδωνιοι, ησθη τη αμιλλη και τη στρατια. Ως εωρα παντα μεν τον Ελλησποντον υπο των νεων αποκεκρυμμενον, πασας δε τας ακτας και τα Αβυδηνων πεδια επιπλεα ανθρωπων, ενταυθα ο Ξερξης εαυτον εμακαρισε, μετα δε τουτο εδακρυσε.
La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati
La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati