Μετα δε ο Πρωτευς ειρωτα αυτον οκοθεν την Ελενην λαβοι· πλανωμενου δε του Αλεξανδρου εν τω λογω και ου λεγοντος την αληθειην, ηλεγχον οι γενομενοι ικεται εξηγεομενοι παντα λογον του αδικηματος. Τελος δε δη σφι λογον τονδε εκφαινει ο Πρωτευς, λεγων οτι· «Εγω ει μη περι πολλου ηγεομην μηδενα ξεινων κτεινειν, οσοι υπ' ανεμων ηδη απολαμφθεντες ηλθον ες χωρην την εμην, εγω αν σε υπερ του Ελληνος ετεισαμην, ος, ω κακιστε ανδρων, ξεινιων τυχων εργον ανοσιωτατον εργασαο. Παρα του σεωυτου ξεινου την γυναικα ηλθες· και μαλα ταυτα τοι ουκ ηρκεσε, αλλ' αναπτερωσας αυτην οιχεαι εχων εκκλεψας. Και ουδε ταυτα τοι μουνα ηρκεσε, αλλα και τα οικια του ξεινου κεραισας ηκεις».


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati