Μεγαβυζος δε ολιγαρχιη εκελευε επιτρεπειν, λεγων ταδε· «Τα μεν Οτανης ειπε τυραννιδα παυων, λελεχθω καμοι ταυτα· τα δ' ες το πληθος ανωγε κελευων φερειν το κρατος, γνωμης της αριστης ημαρτηκε. Ομιλου γαρ αχρηιου ουδεν εστι ασυνετωτερον ουδε υβριστοτερον. Καιτοι τυραννου υβριν φευγοντας ανδρας ες δημου ακολαστου υβριν πεσειν εστι ουδαμως ανασχετον ο μεν γαρ ει τι ποιεει, γινωσκων ποιεει, τω δε ουδε γινωσκειν ενι. Κως γαρ αν γινωσκοι ος ουτ' εδιδαχθη ουτε ειδε καλον ουδεν ουδ' οικηιον, ωθεει τε εμπεσων τα πρηγματα ανευ νοου, χειμαρρω ποταμω ικελος; Δημω μεν νυν, οι Περσησι κακον νοευσι, ουτοι χρασθων ημεις δε ανδρων των αριστων επιλεξαντες ομιλιην τουτοισι περιθεωμεν το κρατος· εν γαρ δη τουτοισι και αυτοι ενεσομεθα, αριστων δε ανδρων οικος αριστα βουλευματα γινεσθαι».


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati