Ουτος δη ων ο Κανδαυλης ηρασθη της εωυτου γυναικος, ερασθεις δε ενομιζε οι ειναι γυναικα πολλον πασεων καλλιστην. Ωστε δε ταυτα νομιζων, ην γαρ οι των αιχμοφορων Γυγης ο Δασκυλου αρεσκομενος μαλιστα, τουτω τω Γυγη και τα σπουδαιεστερα των πρηγματων υπερετιθετο ο Κανδαυλης και δη και το ειδος της γυναικος υπερεπαινεων. Χρονου δε ου πολλου διελθοντος, χρην γαρ Κανδαυλη γενεσθαι κακως, ελεγε προς τον Γυγην τοιαδε: « Γυγε, ου γαρ σε δοκεω πειθεσθαι μοι λεγοντι περι του ειδεος της γυναικος ( ωτα γαρ τυγχανει ανθρωποισι εοντα απιστοτερα οφθαλμων ), ποιει δκως εκεινην θεησεαι γυμνην ». Ο δε μεγα αμβωσας ειπε: « Δεσποτα, τινα λεγεις λογον ουκ υγιεα, κελευων με δεσποιναν την εμην θεησασθαι γυμνην; Αμα δε κιθωνι εκδυομενω συνεκδυεται και την αιδω γυνη. Παλαι δε τα καλα ανθρωποισι εξευρηται, εκ των μανθανειν δει εν τοισι εν τοδε εστι, σκοπεειν τινα τα εωυτου. Εγω δε πειθομαι εκεινην ειναι πασεων γυναικων καλλιστην, και σεο δεομαι μη δεεσθαι ανομων ».


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati