Ουκ ων δη επειθε, αλλ' ωρα αναγκαιην αληθεως προκειμενην η τον δεσποτεα απολλυναι η αυτον υπ' αλλων απολλυσθαι αιρεεται αυτος περιειναι. Επειρωτα δη λεγων ταδε: « Επει με αναγκαζεις δεσποτεα τον εμον κτεινειν ουκ εθελοντα, φερε ακουσω, τεω και τροπω επιχειρησομεν αυτω ». Η δε υπολαβουσα εφη: « Εκ του αυτου μεν χωριου η ορμη εσται οθεν περ και εκεινος εμε επεδεξατο γυμνην, υπνωμενω δε η επιχειρησις εσται ». Ως δε ηρτυσαν την επιβουλην, νυκτος γενομενης ( ου γαρ εμετιετο ο Γυγης, ουδε οι ην απαλλαγη ουδεμια, αλλ' εδεε η αυτον απολωλεναι η Κανδαυλεα ) ειπετο ες τον θαλαμον τη γυναικι. Και μιν εκεινη εγχειριδιον δουσα κατακρυπτει υπο την αυτην θυρην. Και μετα ταυτα αναπαυομενου Κανδαυλεω υπεκδυς τε και αποκτεινας αυτον εσχε και την γυναικα και την βασιληιην Γυγης, του και Αρχιλοχος ο Παριος, κατα τον αυτον κρονον γενομενος, εν ιαμβω τοιμετρω επεμνησθη.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati