Ξερξης δε, τον Μαρδονιον εν τη Θεσσαλια καταλιπων, αυτος επορευετο κατα ταχος εις τον Ελλησποντον, και εν πεντε και τεσσαρακοντα ημεραις εις τον πορον της διαβασεως εγενετο, απαγων της στρατιας ουδεν μερος ως ειπειν. Οπου δε πορευομενοι και καθ' ουστινας ανθρωπους γενοιντο, τα τουτων αγαθα και τον θερισμον αρπαζοντες εσιτουντο· ει δε καρπον μηδενα ευροιεν, την ποιαν την εκ της γης αναφυομενην και των δενδρων τον φλοιον περιλεποντες και τα φυλλα καταδρεποντες κατησθιον, ομοιως των τε ημερων και των αγριων, και ουδεν ελιπον ταυτα δε ποιειν ηναγκαζοντο υπο του λιμου. Επιλαβων δε λοιμος τους στρατιωτας καθ' οδον διεφθειρε· τους δε και νοσουντας αυτων ο Ξερξης κατελειπεν, επιτασσων ταις πολεσιν, ινα εκαστοτε γιγνοιτο ελαυνων, μελεδαινειν τε και τρεφειν αυτους.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati