Εχων τις δυο θυγατερας, την μεν κηπουρω εξεδωκε προς γαμον, την δε ετερσν κεραμει. Χρονου δε προελθοντος, ηκεν προς την του κηπουρου και ταυτην ηρωτα πως εχοι και εν τινι αυτοις ειη τα πραγματα. Της δε ειπουσης παντα μεν αυτοις παρει ναι, εν δε τουτο ευχεσθαι τοις θεοις οπως χειμων γενηται και ομβρος, ινα τα λαχανα αρδευθη, μετ' ου πολυ εβη προς την του κεραμεως και αυτης επυνθανετο πως εχοι. Της δε τα μεν αλλα μη ενδεισθαι ειπουσης, τουτο δε μονον ευχεσθαι, οπως αιθρια τε λαμπρα επιμεινη και λαμπρος ηλιος, ινα ξηρανθη ο κεραμος, ειπε προς αυτην· «Εαν συ μεν ευδιαν επιζητης, η δε αδελφη σου χειμωνα, ποτερα υμων συνευξωμαι;». Ουτως οι εν ταυτω τοις ανομοιοις πραγμασιν επιχειρουντες εικοτως περι τα εκατερα πταιουσιν.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati