Ποιμην νεογνων λυκου σκυμνον ευρων και ανελομενος συν τοις κυσιν ετρεφεν. Επει δ' ηυξηθη, ειποτε λυκος προβατον ηρπασε, μετα τωνκυνων και αυτος εδιωκε. Των δε κυνων εσθ' οτε μη δυναμενων καταλαβειν τον λυκον και δια ταυταυποστρεφοντων εκει νοςηκολουθει, μεχρις αν τουτον καταλαβων οια δη λυκος συμμετασχη της θηρας· ειτα υπεστρεφεν. Ει δε μη λυκος εξωθεν αρπασειε προβατον, αυτος λαθρα θυων αμα τοις κυσιν εθοινειτο, εως ο ποιμην στοχασαμενος και συνεις το δρωμενον εις δενδρον αυτον αναρτησας απεκτεινεν. Ο μυθος δηλοι, οτι φυσις πονηρα χρηστον ηθος ου τρεφει.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati