Εν οικια πολλων μυων οντων, αιλουρος ενταυθα ηκε και αυτος καθ' εκαστον συλλαμβανων κατησθιεν. Οι δε μυες αναλισκομενοι κατα των οπων εδυνον, και ο αιλουρος, μηκετι αυτων εφικνεισθαι δυναμενος, δειν ωιετο δι επινοιας αυτους εκκαλεισθαι. Διοπερ επι πασσαλον ανειβαινε και εμθενδε αποκρεμαμενος προσεποιειτο τον νεκρων. Των δε μυων τις παρεκυπτε και ελεγεν· «Αλλ', ω αιλουρε, σοι γε, καν θυλαξ γενηι, ου τροσερχομαι». Ο λογος δηλοι οτι οι φρονιμοι των ανθρωπων, οταν της ενιων μοχτηεριας πειραθωσιν, ουκετι αυτων ταις υποκρισεσιν εξαπατωνται.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati